Bakyacrowd

kaninang umaga ay binuksan ko ang telibisyon. na tyiempo na studio 23-breakfast supersize ang programang palabas. ang aking masamang umaga ay lumiwanag nang makita ang mga sinaunang gamit.

sino nga bang nagsasabing hindi na mapapakinabangan ang mga lumang gamit, o sa popular na tawag na vintage. ang tinatawatg nilang ito ay kadalasan sinasabi nilang jologs dahil wala na sa uso. ngunit hindi doon nagtatapos ang iyong mga salita kung matutunan mong bigyang halaga ang mga ito. ang fashion ay nagbabago at umuunlad, minsan ito ay umuulit dahil na rin sa malikhaing pag–iisip ng mga fashionista na pagsamasamahin ang mga ideyang makabago at luma.

hindi humahantong sa kamatayan ang mga gamit dahil sa nagbabago lang ang panahon.

noong ako ay  nasa hayskul pa ay natutunan kong mahali ang mga lumang gamit na ito. haloghog nga ako sa mga baul ng aking mga lola at ng aking nanay at tiyahin. sa ngayon, pumapasok ako sa eskuwela na gamit ang mga lumang damit ng mga ito.

nang maumpisahan ko naman makahiligan ang mga kotse noong ako ay greyd six ay nangarap ako ng mga magaganda at mamahaling kotse. kadalasan ay nasa aking imahinasyon ang makikisig nitong gulong, ang makintab nitong balat at kinang ng mga ilaw na ito. ngunit maliban dito ay nangarap talaga ako na magkaroon man lamang ng lumang vox wagen o di kaya ay mini cooper, pagkatapos ay pagagandahin ito. marami sa mga mahihilig sa kotse ang ganitong gawain pinaayos ang lumang kotse na nakaldkad na sa dami ng taon…nagpapatunay na hindi talaga nagwawakas ang isang bagay dahil katapusan ng takda nitong panahon.

sunod-sunod na ang eskandalo sa malacanang. karamihan dito ay kasangkot ang pamilya ng presidente. ang mag-mang arroyo ay kasalukyang ng nasasangkot sa jueteng scandal, samanatala ang ating pangulo ay nadadawit naman sa dayaan noong nakaraang mayo 1 sa eleksyon sa bahaging mindanao.

kanina naman umaga ay nabasa ko sa pahayagan ng philipine inquirer na may nailathala na isang bukas na liham sa pangulo arroyo ukol sa mga hacienda. matindi ang pamagat ng liham na bumabatikos sa pangulo: "you are kiling CARP in your own backyard". ipinapahayag nito na 38 taon na ang  nakakaraan nang pinirmahan ng dating presidente diosdado macapagal ang batas ukol sa land reform code, ngunit bakit ganito? sa ika 17 na taon na anibersaryo ng CARP ang pinangakong lupa ay tila pinagkait.

nilalaman ang mga datos na ang mga malalawak na lupain ay pinagkahait-hatian ng mga pamilya at mga kamag-anak nito. nakakabigla ngunit nakakatakot.

ang mga sumusnod ang nakalathala sa philippine daily inquirer:

hacienda grande- dating pagmamay-ari ni antonio arroyo (tiyuhin ni mike arroyo)

hacienda bacan-mike at iggy arroyo

hacienda aolimbo at manolita- dating pagmamay-ari ni pedro arroyo (tiyuhin din ni mike arroyo)

ipinahayag na pinapatay daw ng presidente ang repormang agraryong lupain ng pamilya niya.

sa gitna ng unos sa ating bansa ay dumating ang mga eskadalo, at kasabay nito ang mababang rating ng pangulo sa pulse asia. ito nga ba ang hudyat na talagang nangangailangan na ng pagbabago ang pilipinas? anong kahihinatnana ng bansa sa mga eskandalong ito? patunay nga ba ang mga ito na ang pamahalaan ay talagang nakikinabang sa kayaman ng mamamayan? makakayanan nga ba ng presidente ang mga ito? ano ang ibig sabihin ng mga sunod-sunod na lumalabas na isyu laban sa pamilya?

eskadalo.

MYSTIFIED CONSOLE
Karla Maria M. Fabon

I am man born without name,
Without shelter to stay,
Without clothes to wear,
And without space for happiness.

Still I’m aware of who I am.
A big elusion to easily reach
The brightness of every morning
Confess the reality of others nausea

It is I who has they betrayed:
By the meteors flashed down
Then there came the flamboyant,
Of every gargantuan impostor geniuses.

Theres nothing left to me;
Since mendacity grabbed and govern,
The pip of every step towards
Illustrious pinnacle of being manful.

But the dexterity of steel armor
Resists the revolt of the burning souls.
All I know that I am blessed
With tranquility of embalm heroes.

August 6, 2004

Ang mga libro ay parte ng buhay ng mga tao, maging sa may akda nito o sa mga mambabasa. Ang mga ito ay maaring itinuturing ng isang idibidwal na bukal ng kaalaman, repleksyon na sumasalamin sa buhay o parte ng interes. Maraming mga rason kung bakit natin itnuturing na kayaman ang mga libro gaya ng ating mga kaibigan.Kung minsan o masasabi nating madalas ay mapili tayo sa mga uri ng librong ninanais basahin dahil sa mga iba’t-ibang kadahilan.

Noong nakraang  taon ay may nabasa akong libro na hinding- hindi ko makakalimutan sa aking buhay. Bakit? Marahil ay nakuha ng manunulat ang aking kiliti.

Hayaan niyo akong ikwento sa inyo kung bakit nga ba talgang gusto kong ang libro.

Noong nakaraang taon, sa umpisa pa lang ng klase, ayon sa propessor namin sa Fil 20 na si Prop. Will Ortiz ay kinakailingan namin basahin ang librong "Makinilyang Altar". Hindi niya binagit kung ano ang pakay niya sa pagbibigay ng obligasyon sa amin na basahin ito… ang alam ko ay may kaugnayan ito sa aming pinagaaralan sa panitkan.

Sa totoo lang ay  iniisip ko na talaga kung ano nga bang klaseng libro itong " Makinilyang Altar". Sa pamagat pa lang ay misteryoso na ang dating nito; kung gayon ano nga ba ang misteryong bumabalot sa librong ito?

Pumunta ako sa Balay Kalinaw upang makita ang libro. Ang pabalat nito ay tila napaka- artistiko ang dating-isang babae ang nakupo sa may bintana ngunit hindi ko maaninag ang itsura nito. Tiningnan ko ang may akda ng libro at ako ay nabigla. Noong panahong iyon ay nagsasalita ang aking isipan na nagsasabing, "Aba, totoo ba itong nakikita ko?", at ako’y napangiti. Si Luna Sicat- Cleto ang may akda, ang anak ng batikang manunulat na kinahahangaan ko na si Rogelio Sicat.

Kauna-unahan pagkakataon ko lamang mababasa ang isang akda ni Luna Sicat-Cleto. Nang inumpisahan kong basahin ang kaniyang nobela ay namangha ako, kadalasan ay ganito ang aking pangunahing reaksyon kapag nasimulan ko nang basahin ang mga gawa ng mga malilikhaing manunulat. Marahil ako isang baguhan pa lang sa laraganan ng pagusulat kaya ganon na lamang ang aking nararamdaman, ngunit talagang kakaiba ang dating ng librong ito. Pambihira ang kaniyang estilo sa pagsusulat, nailalabas ang tunay na nais na ipakitang senaryo at kalagayan ng sitwasyon. At ang pagtukoy at pagsasalarawan niya sa mga lugar, mga tauhan at ang mga damdamin nito ay malinaw na malinaw.

Tungkol ito sa mag-aamang manunulat. Ipinapakita  ang pagkakaiba ng mag-amang manunulat sa kanilang ginagamit na estilo. Dahil sa mga estilong ito ay napabubukod ang mga ito bilang pagkakakilala na mga manunulat. Sa istorya ay nagpapatunay na maaring hindi maging magkadikit ang pangalan ng anak sa kaniynang amang manunulat- nagsasabing magkaiba ang mga ito sa kanilang pagsusulat base estilo at perspektibo.

Sa libro ay nakpaloob ang isang babaeng kakaiba -si Laya. Ano nga bang meron kay Laya? Ang misteryo ay tunay na kakatuwang tuklasin kapag binabasa ko ang librong ito-Ang misteryo sa koneksyon sa buhay ni Laya, ng kaniyang ama na si Leo Dimasupil at ang "makinilayang altar".

Nang matapos ko ang libro, hindi ko matukoy kung sino talaga ang persona  na nagsasalita sa loob ng nobela, dahil tila ang daming naglalahad ng kwentong ito. Nang linapitan ko ang aking guro ay tinanong ko kung bakit ganon.  Saka lang ako nalinawan na isa pala itong akda na nasa post modernong panunulat.

Siyempre hindi ko maaring ikwento sa inyo ang lahat ng detalye. Ini-rerekomenda ko na lamg sa inyo na basahin ang librong ito.

Ang Makinilyang Altar ay talgang nakaantig ng aking damdamin. Marahil ay nakakaugnay ako sa mga pangyayari sa loob ng istorya. Kaya kung tatanongin ako kung anong masasabi ko sa librong ito- "five stars talaga!"

Ngayon ay maligaya ako, sa darating na semestre si Luna Sicat-Cleto ang isa sa aking iniidolong manunulat na babae ay magiging guro sa isang asignatura sa pagususlat. Sana’y marami akong matutunan sa kaniya at umunlad ang aking pamamaraan ng pagsusulat.